เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสียงดังกึกก้องหนหนึ่ง
ประตูเมืองหูปลิวลอยละลิ่วออกไปอย่างฉับพลันประหนึ่งว่าวสายขาด
กองทัพนอกเมืองต่างยินดีปรีดาแห่กรูกันเข้าไป หมายมั่นจะกวาดทรัพย์ครั้งใหญ่สักรอบ ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้พวกเขาหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
เมืองหูซึ่งแต่เดิมควรมีประชากรเฉียดหนึ่งล้านและเป็นเมืองที่รุ่งเรืองที่สุดในภูมิภาคตอนกลางของกู่ย่า มาบัดนี้กลับเรียกได้ว่าสิบห้องเก้าว่างเปล่า ห้องหับอันว่างเปล่าโล่งโจ้งเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ ทั่วทั้งสายตามีเพียงความเงียบเหงารกร้าง แทบมองไม่เห็นผู้คนเลยแม้แต่น้อย
แม้จะเป็นคนที่เชื่องช้าเพียงใด เมื่อได้เห็นภาพนี้ก็ย่อมเกิดจิตสำนึกขึ้นมาถึงความผิดปกติ
ผู้ผ่านการผลัดร่างครั้งที่สองหลายคนใจหายวาบ หรือว่าอ๋องหยวนจะกวาดทรัพย์ในเมืองหูไปรอบหนึ่งแล้ว จากนั้นก็มาพร้อมกับเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาหลบหนีไปโดยไม่มีใครล่วงรู้
มิน่าเล่าตลอดทางที่ผ่านมาจึงแทบไม่มีการต้านทานใด ๆ
“ไปจวนอ๋องหยวน” ผู้ผ่านการผลัดร่างครั้งที่สองหลายคนตัดสินใจในทันที เงาร่างพุ่งทะยานออกจากกองทัพประหนึ่งลูกศร มุ่งตรงไปยังจวนอ๋องหยวน
แต่เมื่อไปถึงกลางทาง พวกเขาก็พบว่าความกังวลของตนนั้นช่างไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
อ๋องหยวนไม่ได้หลบหนีไปไหน