ตอนที่ 47 คำเชิญครั้งยิ่งใหญ่

"นาย...นายเป็นตัวอะไร?" ในชั่วพริบตาที่มองเห็นเงาดำ ซุนลี่ร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกุมศีรษะ ถอยหลังด้วยความหวาดกลัว เสียงที่ปะปนยุ่งเหยิงในสมองยิ่งอึกทึกขึ้น

"ก็ถือว่าหยาบคายอยู่บ้าง ลืมแนะนำตัวตนไปเสียได้" เงาร่างดำสนิทชูหูข้างหนึ่งขึ้น ทักทายทั้งสองอย่างมีมารยาทที่สุด "พวกนายเรียกผมว่าเสวียนเจี้ยงได้ ผมเป็นผู้เลี้ยงดูของมารหญิง"

"โรงเรียนแห่งนี้คือสถานที่ถือกำเนิดของเด็กที่ผมเพิ่งเลี้ยงดูล่าสุดคนหนึ่ง นิสัยของเธอช่างขี้อายอย่างไม่คาดคิด แถมยังมีปมยึดติดกับอดีต หลังถือกำเนิดมาก็ตามหามิตรเก่าอยู่ตลอด ไปที่ไหนก็ชอบพกไปด้วย"

"น่ารักใช่ไหมล่ะ" น้ำเสียงของเสวียนเจี้ยงราวกับพ่อแม่ที่อวดเด็ก เต็มไปด้วยความภาคภูมิ