กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 สถานการณ์บีบคั้น
เมื่อเห็นเฉินมู่ยิ้มอยู่ตรงหน้า คนทั้งสี่จากสันเขาเพลิงสวรรค์ก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง ร่างกายสั่นเทาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
มีเพียงผู้ที่ประสบกับตนเองเท่านั้นจึงจะรู้ว่า ชายหนุ่มผู้ดูเป็นมิตรและมักมีรอยยิ้มอบอุ่นดุจสายลมวสันต์ผู้นี้ น่ากลัวเพียงใด
“พวกเรายอมแพ้”
หัวหน้ากลุ่มคนทั้งสี่จากสันเขาเพลิงสวรรค์เช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินมู่ก็ค่อย ๆ ย่อตัวลง ยื่นมือขวาออกมา “ต่อจากนี้พวกเจ้าคงรู้ว่าควรทำอย่างไรแล้วใช่หรือไม่ หากให้ความร่วมมือ ข้ายังอาจไว้ชีวิตพวกเจ้า”