0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 คำเชื้อเชิญจากยมโลก

ราตรีมืดมิดดั่งน้ำหมึก ลมหนาวพัดผ่านพงไพร จันทร์เสี้ยวแขวนเด่นอยู่เหนือเวหา

หลินซิงเหอยืนอยู่ตรงริมซากปรักหักพัง เศษป้ายพิฆาตมารครึ่งชิ้นในฝ่ามือทอแสงสีครามจางๆ ราวกับกำลังตอบรับเสียงเพรียกอันลี้ลับ

นางหลับตาลง พลังเศษดวงจิตปราชญ์กระบี่ที่ยังหลอมรวมไม่สมบูรณ์ในร่างสั่นสะเทือนแผ่วเบาในส่วนลึกของสายเลือด และพลังอีกสายหนึ่งที่เก่าแก่และลึกลับยิ่งกว่า—สายเลือดปราบมาร ก็พลันตื่นขึ้นอย่างเงียบงันในการรอดตายจากหายนะครั้งนี้

"หลินซิงเหอ" ลู่เฟิงร้องเรียกนางเสียงเบา แววตาแฝงความห่วงใย "เจ้าจะไปจริงๆ หรือ"

นางลืมตาขึ้น แววตามั่นคง น้ำเสียงเย็นชาชัดเจน "การตื่นขึ้นของสายเลือดปราบมารไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันเลือกข้า เช่นเดียวกับที่ท่านแม่เคยถูกเลือกในตอนนั้น"