0154

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 เศษดวงจิตตื่นขึ้น

ภายในร่างกายของหลินซิงเหอพลันมีเจตจำนงกระบี่มหาศาลหลั่งไหลเข้ามา ราวกับมีคมดาบนับพันนับหมื่นท่องไปในเส้นลมปราณ

นางกัดฟันแน่น เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน เหงื่อเย็นไหลลงมาราวสายฝน

ภายในทะเลสำนึก ปรากฏภาพอดีตครั้งแล้วครั้งเล่า—มารดาเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับอวิ๋นอู๋เฟิง สังหารผู้บำเพ็ญมารยมโลกกลางกองทัพใหญ่ และเคยดื่มด้วยกันใต้แสงจันทร์ แลกเปลี่ยนกันถึงสัจธรรมแห่งวิถีกระบี่

ทว่าภาพสุดท้ายกลับเป็นการแตกหัก

คืนนั้นฟ้าดินแปรเปลี่ยน ลมฟ้าคำรน มารดายืนอยู่บนหน้าผาขาด กระบี่ยาวในมือหักสะบั้น แววตาคมเย็นราวน้ำค้างแข็ง “อวิ๋นอู๋เฟิง หากเจ้ายังดื้อดึงย่างก้าวสู่อีกฝั่งยมโลก ข้าจะสังหารเจ้าด้วยมือของข้าเอง”