0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 ฆาตกรรมในแดนเหนือ

แสงสุดท้ายยามอาทิตย์อัศดง ราวกับบาดแผลที่ถูกฉีกกระชาก ห้อยอยู่ริ่มขอบฟ้าอย่างฝืนใจ

หลินซิงเหอกับพวกยืนอยู่หน้าศิลาจารึกโบราณแผ่นนั้น ข้อความบนศิลาที่ว่า “ที่ใดกระบี่ผงาด ที่นั่นคือทางกลับ” ท่ามกลางเสียงหอนของลมทราย ยิ่งดูวังเวงเป็นพิเศษ

เสียงหัวเราะต่ำ ๆ นั้น ราวกับงูพิษแลบลิ้น ฉีกความสงบอันประหลาดนี้เป็นฉีกขาดในพริบตา

“ระวัง!” เสียงแหลมคมของไป๋หลีดังขึ้นแทบจะพร้อมกับเสียงหัวเราะนั้น

แทบจะเป็นสัญชาตญาณ นางแปรเป็นม่านแสงเจิดจ้า ปกป้องหลินซิงเหอไว้อย่างแน่นหนา

เหนือม่านแสง ปราณกระบี่เล็ก ๆ นับไม่ถ้วนหมุนวน แผ่เจตนาสังหารอันเย็นยะเยือก

“กลิ่นอายนี้... คือเศษจิตราชันยมโลก” ในเสียงของไป๋หลีมีความสั่นสะท้านที่ยากจะสังเกต เห็นได้ชัดว่านางหวั่นเกรงพลังนี้อย่างยิ่ง

ราชันยมโลก?