0094

⬢⬢⬢

ตอนที่ 94 วางหมากในค่ายกล

ค่ำคืนยิ่งดึกดื่น

เมื่อหลินซิงเหอได้ยินคำว่า "ค่ายกลใหญ่" ทะเลสาบใจที่แต่เดิมสงบราวสายน้ำ ก็ราวกับมีก้อนหินยักษ์ถูกโยนลงไป กระเพื่อมเป็นคลื่นมหึมา

ดวงตาคู่นั้นที่สว่างไสวของนาง พลันคมกริบราวดวงดาวในคืนเหน็บหนาว

"คำนี้จริงหรือ" นางลดเสียงลง น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความสั่นเทาที่แทบไม่อาจสังเกตเห็น

อวิ๋นอู๋เฟิงกลับไม่ตอบโดยตรงเพียงยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วหันหลังเดินออกไป

"ตามข้ามา เห็นกับตาจึงจะเชื่อ"

หลินซิงเหอตามติดไปข้างหลัง ร่างราวปีศาจร้ายโฉบเฉี่ยวไปมาระหว่างศาลาและหอคอยในจวนตระกูลหลิน

หลี่เสวี่ยตามติดไปข้างหลัง ร่างของนางราวปีศาจร้ายที่ติดตามหลินซิงเหออย่างแนบชิด กระบี่ยาวในมือทอประกายเย็นยะเยือกภายใต้แสงจันทร์