กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 91 เงาตามกาย
ฝีเท้าของหลินซิงเหอช้าลง ช้าจนแทบเหมือนเดินเล่นอยู่ในความมืดกลางคืน
นางสัมผัสได้ถึงสายตาที่จับจ้องอยู่ห่าง ๆ ราวกับเป็นโรคฝังกระดูกที่เกาะติดอยู่ข้างหลังนางอย่างแน่นหนา
ลมกลางคืนหอนครวญ พัดปอยผมที่ขมับของนาง พัดเอาความคิดอันเยือกเย็นภายในใจของนางด้วย
ดีนัก ติดเบ็ดแล้ว
นางแสร้งทำเป็นไม่รู้ตัว เดินต่อไปข้างหน้า ฝีเท้าเบาสบาย ท่วงท่าสวยงาม ราวกับเป็นเพียงสตรีที่เดินคนเดียวใต้แสงจันทร์จริง ๆ
จนกระทั่งนางเลี้ยวเข้าซอยลึกสายหนึ่ง เรือนรายรอบสูงตระหง่านและกดดัน ตัดแสงจันทร์ออกเป็นเงาลายด่าง ที่นี่คือจุดซุ่มโจมตีที่ดีที่สุด