0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 อันตราย

ลำธารไหลริน กระโดดโลดเต้นระหว่างหินผา ส่งเสียงกังวานไพเราะ

ยอดไม้หนาทึบปกคลุมฟ้าดิน แบ่งแสงแดดออกเป็นเสี่ยง ๆ โปรยลงบนพื้นดินชื้นแฉะ เกิดเป็นแสงเงาที่ด่างพร้อย

อากาศในป่าบริสุทธิ์และชื้นชุ่ม พัดพากลิ่นของดินและพฤกษา

หลินซิงเหอพิงผนังถ้ำที่เย็นเฉียบ หน้าอกขึ้นลงอย่างรุนแรง พยายามระงับลมหายใจที่ยุ่งเหยิงให้เป็นปกติ

แรงกดดันจากการหลบหนีและกำลังกายที่หมดสิ้นทำให้เขารู้สึกวิงเวียนเป็นระยะ

เขาหลับตาลง พยายามจัดเรียงความคิดที่ปั่นป่วนให้แจ่มชัด

การไล่ล่าอย่างไม่ลดละของจ้าวอวิ๋นเปรียบดั่งหินก้อนมหึมา กดทับอยู่บนหัวใจของเขาอย่างหนักอึ้ง

เขารู้ว่าจ้าวอวิ๋นจะไม่ยอมละความพยายามง่าย ๆ การไล่ล่าครั้งนี้มิได้มีเพียงเพื่อตำแหน่งประมุขตระกูลหลิน แต่เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม