0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 แกะรอย

หลังจากหลินซิงเหอ หลี่เสวี่ย และอวิ๋นอู๋เฟิงทั้งสามคนตีฝ่าวงล้อมออกมาได้ ก็อันตรธานหายไปในความมืดมิดของราตรีอย่างรวดเร็ว

จ้าวอวิ๋นคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า "อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้!" ทว่าก็สายเกินไปเสียแล้ว ทั้งสามคนหลบหนีไปได้สำเร็จแล้ว

จ้าวอวิ๋นสั่งการให้ลูกน้องค้นหาต่อไปด้วยความไม่ยินยอม ทว่าราตรีอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ราวกับปากอสูรกายักษ์ที่อ้ากว้าง กลืนกินทั้งสามคนเข้าไปอย่างง่ายดาย ไม่เหลือร่องรอยให้ตามหาอีกต่อไป

พวกเขารีบเร่งรุดไปตามเส้นทางสายเล็กอันเร้นลับ ลมหายใจของหลินซิงเหอกลายเป็นไอสีขาวกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าท่ามกลางลมราตรีอันหนาวเหน็บ

ความตึงเครียดของการหลบหนีเปรียบเสมือนหนอนชอนกระดูก รัดรึงนางเอาไว้แน่นหนา ทำให้นางมิกล้าผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย