0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 ม่านหมอกปริศนายมโลก

เสียงสะท้อนของระฆังยามเช้ายังคงก้องกังวานอยู่ระหว่างคานหินในแดนลับ หยดเลือดในฝ่ามือของหลินซิงเหอไหลรินไปตามลวดลายของกระบี่ไม้ สาดกระเซ็นเป็นจุดสีแดงละเอียดบนแผ่นหินชิงสือ

นางจ้องมองตำแหน่งหมอกสีดำที่หลินเฟิงอันตรธานไป ข้อนิ้วขาวซีดเพราะกำด้ามกระบี่แน่น ป้ายคำสั่งครึ่งแผ่นที่สลักคำว่า "ยมโลก" ยังคงร้อนผ่าวอยู่ในแขนเสื้อ ราวกับก้อนถ่านที่เผาจนแดงก่ำ

"พี่ซิงเหอ..." น้ำเสียงของหลี่เสวี่ยแฝงแววสั่นเครือ ปลายนิ้วแตะหลังมือที่เปื้อนเลือดของนางเบาๆ "หลินเฟิงเขา..."

หลินซิงเหอหันขวับทันที กระบี่ไม้ส่งเสียงก้องหวีดหวิวผ่าอากาศ ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังเงามืดที่ห่างออกไปห้าวา