เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 354 เงาปริศนาที่สนาม
ขณะที่ทุกคนเดินออกจากสนาม ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่ชิราโทริซาวะ หลังจบแมตช์นี้ แม้แต่คนที่ไม่เคยรู้จักชิราโทริซาวะก็ได้รู้จักทีมนี้แล้ว
พอเดินถึงประตูก็บังเอิญเจอกลุ่มฟุคุโรดานิที่เดินคอตกกันมา เรียวสุเกะเห็นคนแรกคือเจ้านกฮูกที่ก้มหน้าและแผ่กลิ่นอายเศร้าซึมไปทั้งตัว กับอาคาอาชิที่อารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่ข้าง ๆ
เรียวสุเกะจึงสะบัดมือจากอาโตเบะ เคโงะ แล้ววิ่งกะจ๊อก ๆ ไปทางฝั่งฟุคุโรดานิ อาโตเบะ เคโงะมองมือที่ว่างเปล่าของตัวเอง ถึงจะไม่พอใจมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
“รุ่นพี่โบคุโตะ………”
พอเข้ามาใกล้ก็เห็นว่าโบคุโตะอยู่ในสภาพแย่กว่าเดิม เรียวสุเกะไม่เคยเห็นโบคุโตะมีอารมณ์แบบนี้มาก่อน ในใจของเรียวสุเกะ โบคุโตะเป็นคนที่เต็มไปด้วยความทรหดเสมอ แต่ตอนนี้โบคุโตะดูเหมือนของเก่าที่เริ่มซีดจาง
โบคุโตะได้ยินก็เงยหน้าขึ้น เห็นเรียวสุเกะ และทุกคนจากชิราโทริซาวะก็เดินตามมาด้วย
เดิมทีทุกคนอยากรู้สถานการณ์ของแมตช์นี้ แต่พอเห็นแบบนี้ สิ่งที่ทุกคนเป็นห่วงมากกว่าคือสภาพจิตใจของชาวฟุคุโรดานิ ดูท่าแล้วคงถูกอิจิบายาชิทุบจิตใจจนแตกสลาย
พอโบคุโตะเห็นทุกคนเดินมาก็อ้าปาก แล้วกลับมาเป็นโบคุโตะผู้ไร้กังวลคนเดิม