เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 330 กับดักสามคน
ผู้บรรยายพูดยาวเป็นพรวน สุดท้ายก็ถอนหายใจเงียบ ๆ ในที่ที่คนอื่นไม่ได้ยิน การเป็นผู้บรรยายก็เป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือเหมือนกัน พลาดปากนิดเดียวก็โดนหักเงินเดือน ยุคนี้หาเงินยากจริง ๆ
โคโมริอยู่ที่สนามของอิตาจิยามะ มองยามางาตะตาลุกวาว ลูกเมื่อกี้ที่รับมานั่น โคโมริอิจฉาตัวสั่น อยากอวดให้รุ่นน้องเห็นบ้าง ลูกเมื่อกี้เท่จริง ๆ
ยามางาตะบ้าเอ๊ย พัฒนาอีกแล้ว อ๊ากกก!
โคโมริคำรามในใจไม่หยุด ถ้าไม่พยายามอีกหน่อย บัลลังก์ ‘ลิเบอโร่มือหนึ่ง’ ก็จะตกเป็นของคนอื่น
ไม่มีใครรู้ความคิดในใจของโคโมริตอนนี้ แต่นั่นไม่กระทบการเริ่มต้นของรอบถัดไป
ชิราโทริซาวะได้แต้มเมื่อกี้ ดังนั้นสิทธิ์เสิร์ฟถัดไปจึงตกเป็นของชิราโทริซาวะ
ชิราบุเดินไปยังตำแหน่ง 1 ภายใต้สายตาของทุกคน
ชิราบุคิดเองว่าการเสิร์ฟของตัวเองห่วยมาก สิ่งเดียวที่พอเอามาอวดได้คือความแม่นยำ เกือบจะเหมือนอีซึนะที่เสิร์ฟเมื่อกี้ ทั้งคู่เป็นเซ็ตเตอร์ ด้านความแม่นยำจึงต้องดีกว่าอยู่แล้ว
นึกถึงลูกที่อีซึนะเสิร์ฟเมื่อกี้ ชิราบุตัดสินใจเลียนแบบอีซึนะ เสิร์ฟไปทางคนที่รับบอลไม่ชำนาญที่สุด