เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 321 โกชิกิ สึโตมุ
โกชิกิก้มหน้ามองมือตัวเองอย่างเหม่อลอย สีหน้าอย่างกับยังตั้งตัวไม่ทัน
ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าลูกที่เท่จนระเบิดแบบเมื่อกี้จะออกมาจากฝีมือตัวเอง
สองวันมานี้โกชิกิอยู่ในสภาวะที่ละเอียดอ่อนมาก ๆ ราวกับจะหาวแต่หาวไม่ออก ทั้งที่อ้าปากเตรียมไว้หมดแล้ว แต่ก็ยังหาวไม่ออกอยู่ดี ขาดอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น คราวนี้สบายแล้ว ลูกเปิดเกมเซ็ตที่สองลูกนี้เปิดฟอร์มและสัมผัสบอลของโกชิกิออกมาหมด ต่อจากนี้การโจมตีของโกชิกิต้องดุขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอน
อุชิจิมะก็เห็นชัดเจนว่าลูกเมื่อกี้ของโกชิกิดีมาก ยืนอยู่ที่เดิมแล้วพยักหน้าอย่างปลื้มใจ ไม่เลว ก็ยังมีความเข้าใจอยู่บ้าง
คาวานิชิหัวเราะขำ ๆ แล้วตบไหล่โกชิกิ มองสภาพโกชิกิที่ยังยืนตัวแข็งอยู่กับที่
“อะไร ทำไมทำหน้าเบลออย่างนั้นล่ะ วันนี้เพิ่งลูกแรกของนายเท่านั้นนะ ต่อจากนี้ยังมีอีกหลายลูกเลย ทำได้ดีมากโกชิกิ!”
ยามางาตะตะโกนเสียงดังอยู่ท้ายสุด
“โกชิกิ! ลูกสวย!”
ชิราบุเองก็ขี้เกียจพูดจาเสียดสีใส่โกชิกิ ฮึมฮำอยู่ในคอแล้วพูดเบา ๆ ประโยคหนึ่ง