กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 320 เปิดฉากเซ็ตที่สอง
คาวานิชิเคลียร์คอ แล้วเอามือวางบนไหล่โกชิกิ
“โกชิกิ ในสนามนายพึ่งรุ่นพี่อย่างฉันได้เลย สบายใจบุกไปได้เลย ที่เหลือปล่อยให้ฉันจัดการ”
ในดวงตาของโกชิกิ หลังจากคาวานิชิพูดจบ ราวกับมีแสงเปล่งออกมา ประโยคนี้เท่เกินไปแล้ว ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้!
โกชิกิหันกลับไปกัดเล็บอย่างขุ่นเคือง หมั่นไส้จริง! เขาตัดสินใจแล้ว พอขึ้นปีสาม เขาจะต้องพูดประโยคเท่ ๆ แบบนี้กับรุ่นน้องของตัวเองให้ได้
ทางฝั่งอิตาจิยามะ การเก็บตัวของโคโมริจบลงแล้ว ตอนนี้นั่งอยู่บนม้านั่ง มีผ้าขนหนูคลุมหัว ก้มหน้าหลับตาเริ่มทบทวนลูกที่ตัวเองพลาดในเซ็ตก่อน ไม่ทบทวนก็ดีแล้ว พอทบทวน โคโมริก็พบว่าตัวเองพลาดไปหลายลูก ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด สุดท้ายก็ฮึ่มออกมา แล้วไปขดตัวเก็บตัวอยู่ที่มุมอีกครั้ง
นิชิโอะที่ยืนดูอยู่ทั้งหมดหันไปพูดกับคิชิโมโตะ
“ไม่ต้องไปปลอบหน่อยเหรอ”
เขาเห็นโคโมริคงสภาพนี้มาตั้งแต่ลงจากสนามเป็นเวลานานแล้ว
โทอิจิโร่ที่เดินผ่านมาดื่มน้ำอย่างพอใจ แล้วพูดว่า