เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 310 เกมลูกเสิร์ฟและกับดักของเซ็ตเตอร์
“ใช่แล้ว ใช่แล้ว แล้วทุกครั้งที่รุ่นพี่ชิราบุเซ็ตบอลให้ผม พี่ตั้งใจมาก ผมคิดจริง ๆ ว่าลูกนี้เซ็ตมาให้ผม แต่ไม่คิดว่าสุดท้ายจะไม่ได้เซ็ตให้ผม ถึงอย่างนั้นก็เก่งมาก!”
เรียวสุเกะที่อยู่ข้างหน้าคิดจากใจจริงว่าชิราบุเก่งมาก ส่วนโกชิกิที่อยู่ข้างหลังก็คิดว่าเก่งมากเช่นกัน เพราะโกชิกิถูกการเซ็ตบอลของชิราบุหลอกทุกครั้ง ทุกคนคิดว่าโกชิกิถูกชิราบุหลอกมาหลายครั้งขนาดนี้แล้วต้องจำได้บ้าง
แต่โกชิกิไม่เคยจำได้เลยจริง ๆ เพราะการเซ็ตบอลของชิราบุลวงได้สูงเกินไป
จุดสนใจของโกชิกิไม่เหมือนคนอื่น เขาคิดว่าชิราบุหลอกเขาได้ก็เก่งมากแล้ว
“ชิราบุ ครั้งหน้าเซ็ตลูกแบบนี้ช่วยเตือนผมก่อนได้ไหม”
เรอนกุมหัวใจตัวเองพร้อมทำหน้าเหยเกต่อรองกับชิราบุ
เด็กอย่างชิราบุน่ะดีไปหมด แต่ว่าทำอะไรก็ไม่เคยบอกไม่เคยเตือน ถ้าเมื่อกี้ผมไม่รู้ตัวขึ้นมา ลูกนี้ก็จบเห่แล้วสิ ไม่ว่าจะคนไหน ๆ ก็ไม่ทำให้สบายใจได้เลย
ชิราบุมองสีหน้าของเรอน อยู่ ๆ ก็รู้สึกผิดขึ้นมา เขาเช็ดเหงื่อบนมือกับกางเกงแล้วพยักหน้าให้เรอน
“รับทราบ รุ่นพี่เรอน” ครั้งหน้าผมก็ยังกล้าอีก