เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 309 พรสวรรค์บนหน้าเน็ต
เสียงตบลูกบอลดังสนั่นก้องไปทั่วสนาม แรงของลูกนี้ราวกับจะใช้ลูกวอลเลย์บอลเป็นปืนใหญ่ยิงออกไป
โฮชิอุมิบนอัฒจันทร์เห็นท่ากระโดดของโกชิกิก็เม้มปากเล็กน้อย เขาคิดว่าตัวเองกระโดดได้สูงกว่าคนอื่นมากแล้ว แต่การกระโดดของโกชิกิก็ดูไม่ด้อยไปกว่า
ดูเหมือนพอถึงช่วงท้ายของ IH นักเล่นที่ลงสนามต่างมีพรสวรรค์กันคนละคน โฮชิอุมิรู้สึกว่าตอนนี้การกระโดดและพลังระเบิดของตัวเองเอามาใช้ในการแข่งขันยังเทียบไม่ติด
แม้แต่ฮิรุงามิยังอดอุทานไม่ได้
“เด็กปีหนึ่งของชิราโทริซาวะได้เปรียบเรื่องการกระโดดราวกับฟ้าประทาน พรสวรรค์แบบนี้ดีจริง ๆ”
พูดได้ไม่ผิด ถึงจะไม่เคยเห็นการกระโดดของยูโนะเด็กปีหนึ่งอีกคน แต่การกระโดดของโกชิกิกับเรียวสุเกะดีมากจริง ๆ แค่กระโดดก็ประมาณ 3 เมตร ยุคนี้ความสูงเอื้อมแตะ 3 เมตรกลายเป็นของธรรมดาเหมือนกะหล่ำปลีเน่าที่มีอยู่ทั่วไป แม้แต่โฮชิอุมิเองก็เพิ่งแตะได้ราว 3.2 เมตรเท่านั้น
สายตากลับไปที่สนาม
โคโมริเห็นลูกวอลเลย์บอลพุ่งออกจากมือโกชิกิ จึงถอยหลังสองสามก้าวเตรียมรับบอล
ลูกบอลพุ่งไปทางขวาพร้อมหมุนอย่างรวดเร็ว ดูราวกับจงใจหลบโคโมริ