เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 307 เท้าที่ไม่ฟังคำสั่ง
แขนของโกชิกิยกขึ้น เล็งไปที่ลูกวอลเลย์บอลแล้วตบลง ลูกนี้ใช้แรงเต็มสิบส่วน และมีอารมณ์ส่วนตัวปนอยู่บ้าง
โทอิจิโร่กระโดดขึ้นแล้วกางแขนออก โกชิกิเล็งไปที่แขนของโทอิจิโร่แล้วตบ
“ปัง!”
โทอิจิโร่รู้สึกเหมือนแขนของตัวเองจะหัก และโกชิกิยังเล็งไปที่ด้านในแขนของโทอิจิโร่อีก จุดนั้นพอโดนลูกวอลเลย์บอลกระแทกเข้าจริง ๆ แล้วเจ็บสุด ๆ
สีหน้าของโทอิจิโร่เปลี่ยนไปแทบจะหดแขนกลับมาแล้ว
เจ็บ เจ็บจริง ๆ เจ้าเด็กนี่กินอะไรโตมาถึงได้มีแรงควายทั้งตัวแบบนี้
โทอิจิโร่คิดอยู่ในใจแบบนั้น แต่แขนกลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว บางทีวินาทีถัดไปโทอิจิโร่อาจจะทนไม่ไหวแล้ว แต่ตอนนี้ทนได้ก็ทนไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นก็อายเกินไป
ลูกวอลเลย์บอลกับโทอิจิโร่ยื้อกันอยู่ไม่ถึงหนึ่งวินาที ในสายตาคนอื่นนั่นเป็นเพียงชั่วขณะสั้น ๆ แต่ในความรู้สึกของโทอิจิโร่เหมือนผ่านไปหลายนาทีเลยทีเดียว
สุดท้ายโทอิจิโร่กัดฟัน ออกแรงที่แขน กดลูกวอลเลย์บอลลงไปทางใต้เน็ต