เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 306 เสิร์ฟฮุกสะท้านสนาม
อีกด้านหนึ่ง เทนโดหันไปมองคาวานิชิแวบหนึ่ง ในฐานะสัตว์ประหลาดสัญชาตญาณ ตอนนี้เทนโดเดาออกแล้วว่าคาวานิชิกำลังคิดอะไรอยู่
แต่เขาก็ยังสงสัยมากอยู่ดี หลักการของความสามารถในการฟังและทำความเข้าใจแบบไม่ใช่มนุษย์แบบนี้มันคืออะไรกันแน่ บางครั้งเทนโดก็แปลกใจกับหูของคาวานิชิเหมือนกัน
“ปัง!”
เสียงตีบอลในสนามดึงความสนใจของเทนโดกลับไปที่สนามอีกครั้ง
ตอนนี้เรียวสุเกะเสิร์ฟลูกบอลออกไปแล้ว ลูกบอลพุ่งตรงไปฝั่งตรงข้าม ความเร็วกับการหมุนจัดว่าหัวกะทิทั้งคู่
ฮิบาริดะพอเห็นลูกเสิร์ฟของเรียวสุเกะก็พยักหน้าเบา ๆ อย่างพอใจ ระดับการเสิร์ฟแบบนี้ในระดับมัธยมปลายนับว่าหายากจริง ๆ แต่ถ้าไปอยู่ในทีมอาชีพก็อาจจะยังไม่พอสู้
ตอนนี้จะมากังวลเรื่องพวกนี้ทำไมกัน เมื่อรู้ตัวว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ฮิบาริดะก็ส่ายหน้าหัวเราะ
สำหรับเด็กอย่างเรียวสุเกะ แค่รักษาระดับนี้ไว้ในตอนนี้ก็ถือว่าเล่นได้น่ากลัวมากแล้ว ส่วนทีมอาชีพนั่นมันเรื่องอนาคต คิดเรื่องนี้ตอนนี้ก็เร็วเกินไปจริง ๆ
แต่ฮิบาริดะมั่นใจได้เลยว่าเด็กคนนี้ในอนาคตต้องมีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัดแน่นอน