เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 302 เสิร์ฟแรกที่ไม่อาจลืม
ขณะที่ยามางาตะเห็นลูกวอลเลย์บอลหมุนผ่านไหล่ของเรียวสุเกะไป เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น จึงรีบวิ่งไปด้านหลังเรียวสุเกะเพื่อเตรียมแก้สถานการณ์ แต่ตำแหน่งที่ยามางาตะวิ่งไปก็ผิด เขาวิ่งไปข้าง ๆ เรียวสุเกะ เพราะเขาไม่คิดว่าลูกนี้จะยังลอยย้อนกลับไปด้านหลังได้
ลูกวอลเลย์บอลลอยผ่านระหว่างยามางาตะกับเรียวสุเกะไป ตกลงพื้นอย่างแม่นยำและรุนแรงจนเกิดเสียงดังทึบ
“บี๊-----!”
ตามมาด้วยเสียงนกหวีดของกรรมการที่ประกาศว่าเสิร์ฟได้แต้ม และเสียงของผู้บรรยายในระบบกระจายเสียง
“เสิร์ฟได้แต้ม! นักกีฬาซาคุสะของอิตาจิยามะเสิร์ฟลูกแรกแล้วได้แต้มโดยตรงเลย! แถมฝั่งตรงข้ามยังเป็นยามางาตะ ลิเบอโร่ของชิราโทริซาวะ แต่ที่น่าประหลาดใจคือ
ลูกนี้ของซาคุสะไม่ได้เสิร์ฟใส่ลิเบอโร่ แต่กลับเสิร์ฟใส่เรียวสุเกะ ช่างน่าตกใจจริง ๆ”
เสียงผู้บรรยายยังดังอยู่ แต่เรียวสุเกะไม่มีเวลาฟังแล้ว ตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกของตัวเองเป็นแบบไหน พอคิดว่าลูกแรกตนรับไม่ติด ความรู้สึกผิดและผิดหวังในใจเรียวสุเกะก็เอ่อล้นออกมา ถ้าวาชิโจรู้ว่าลูกแรกหลุดมือเขาไป ไม่รู้จะด่าเขายังไงบ้าง
แต่การได้ยืนอยู่สนามเดียวกับซาคุสะ เรียวสุเกะน่าจะต้องดีใจสิ