เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 273 เสิร์ฟแปรผัน
หลังจากถูกคิตะ ชินสุเกะกำชับ มิยะ อัตสึมุก็เกร็งตัวขึ้นมา ดูจริงจังขึ้นไม่น้อย
หลังจากเชียร์ไปพร้อมกับทุกคน มิยะ อัตสึมุก็เดินช้า ๆ ไปยังตำแหน่งเสิร์ฟ ตอนนั้นเองเสียงดนตรีก็ดังขึ้น
บนอัฒจันทร์ สมาชิกชมรมดนตรีเป่าต่างพากันเป่าทรัมเป็ตในมือกันอย่างสุดกำลัง
มิยะ อัตสึมุหมุนลูกวอลเลย์บอลในมือสองสามรอบ จากนั้นถือบอลด้วยมือซ้าย มือขวาค่อย ๆ ยกขึ้นด้านบน เมื่อดนตรีมาถึงจุดไคลแม็กซ์ เขาก็กำหมัดแน่นในทันที เสียงดนตรีจึงหยุดลงกระทันหัน
มิยะ อัตสึมุโยนลูกวอลเลย์บอลขึ้นด้วยมือซ้าย จากนั้นวิ่งเข้าหาบอลแล้วกระโดดขึ้น ทำต่อเนื่องกันจนจบในทีเดียว
สองตาของยามางาตะจับจ้องมิยะ อัตสึมุไม่วาง เขารู้สึกว่ามิยะ อัตสึมุดูต่างไปจากตอนแข่งเซ็ตก่อนเล็กน้อย แต่ก็บอกไม่ถูกว่าต่างตรงไหน ไม่นานนัก ข้อสงสัยของเขาก็ได้คำตอบ
มิยะ อัตสึมุเล็งไปที่ยามางาตะซึ่งอยู่แดนหลังสุด มือขวาตีลงบนลูกวอลเลย์บอล ออกแรงที่ข้อมือ ฝ่ามือตบเข้าที่ด้านข้างของลูก บอลจึงจะลอยออกไปพร้อมส่วนโค้งและการหมุนที่ผันแปรไม่แน่นอน เรื่องการควบคุมการหมุนของลูกวอลเลย์บอลนั้นบอกได้เลยว่ามิยะ อัตสึมุถนัดนัก
“ปัง!”
หลังจากลูกวอลเลย์บอลถูกเสิร์ฟออกไป ยามางาตะก็รู้ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ส่วนโค้งของการหมุนกับเส้นทางของลูกซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย