เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 237 ความเร็วเหนือขีดจำกัด
ความเร็วของโฮชิอุมิราวกับทะลุขีดจำกัดของตัวเองไปอีกครั้ง
โฮชิอุมิลงพื้นอย่างมั่นคง แล้วประสานสายตากับโบคุโตะ
โบคุโตะเกาหัว ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมโฮชิอุมิถึงมองเขาแบบนี้ แล้วคิดอยู่พักใหญ่ก็ชมออกมาประโยคหนึ่ง
“โฮชิอุมิ นายเก่งมากเลย?”
เกอิจิโร่สาบานได้ว่าเขาเห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นบนหัวของโฮชิอุมิแน่นอน
ทำไมเสียงถึงเป็นเชิงคำถาม? จะชมก็ชมไปสิ เสียงคำถามแบบนี้มันเรื่องอะไร?
เดิมทีที่โฮชิอุมิไม่พูดและมองโบคุโตะ ไม่ได้หมายความให้โบคุโตะชมเขา แต่คิดจะแกล้งทำเป็นคนเย็นชา โฮชิอุมิคิดว่าทำแบบนี้เท่ แต่ไม่คิดว่าโบคุโตะจะชมเขาจริง ๆ แต่นี่ทำไมต้องใช้เสียงแบบคำถามด้วย?!
โฮชิอุมิกลอกตาขาวใส่โบคุโตะที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างแรง แล้วพูดประชดออกมา
“นายเก่งจังเลยนะ~”