ตอนที่ 230 ลูกที่ไม่มีใครยอมปล่อย

ตอนที่ 230 ลูกที่ไม่มีใครยอมปล่อย

เกอิจิโร่ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา ถ้าเขาไม่หยิ่งทะนงขนาดนั้นก็คงดี แล้วทำไมต้องไปแคร์เรื่องหน้าตาแค่นั้นด้วย ถ้ารับลูกนั้นไว้ได้ ทุกคนก็จะมีโอกาสโต้กลับ

ล้วนโทษการตัดสินใจผิดพลาดของตัวเอง

เกอิจิโร่ตกอยู่ในช่วงอารมณ์ต่ำสุดในตอนนี้

ฮิรุงามิเดินเข้ามา โอบไหล่เกอิจิโร่แล้วเขย่าไปมา

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เซ็ตนี้แพ้ก็ยังมีเซ็ตหน้า ทำไมนายต้องคิดว่ารับลูกนี้ไม่ได้เป็นความผิดของตัวเอง ทำไมไม่คิดดูว่าตัวเองช่วยทีมรับลูกกลับมาไว้กี่ลูกแล้วในแมตช์นี้ เป็นคนอย่าแข็งทื่อเกินไป”

นี่เป็นประโยคที่ยาวที่สุดที่ฮิรุงามิพูดในแมตช์นี้อย่างแน่นอน ผลการแข่งขันเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถ้าจิตใจของเพื่อนร่วมทีมพังลง นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งโดยสิ้นเชิง

คำปลอบของฮิรุงามิพอจะทำให้อารมณ์ของเกอิจิโร่ดีขึ้นได้เล็กน้อย

จากนั้นทุกคนก็เข้ามารุมล้อม หัวเราะคิกคัก พยายามทำให้เกอิจิโร่ยิ้มออก

โฮชิอุมิยืนอยู่ข้าง ๆ ลังเลครู่หนึ่ง แล้วเดินเข้ามา เอาหัวโน้มเข้าไปใกล้เกอิจิโร่ด้วยท่าทางฝืน ๆ และพูดออกมาอย่างเคอะเขิน