กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 213 คำอำลาที่ข้างสนาม
การพูดคุยของทุกคน สองทีมที่เป็นคู่แข่งกันในแมตช์นี้ไม่ได้รับรู้เลย
คิริว วาคัตสึ พอได้ยินเสียงนกหวีดหมดเวลาแข่งขัน ก็รู้สึกว่างเปล่าและมีความรู้สึกว่า “เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ” ผุดขึ้นมาในใจ ภาพที่วันนี้แพ้ให้ชิราโทริซาวะไม่ใช่ภาพที่แปลกหน้าเลย ตั้งแต่เมื่อไรกันที่สองทีมซึ่งเคยเดินเคียงกันมาตลอดกลับเริ่มมีช่องว่างเกิดขึ้น
คิริวหันไปมองผู้ชม ใต้ที่นั่งผู้ชมยังมีป้ายผ้าของมุจินาซากะแขวนอยู่ เขารู้สึกโหวง ๆ ในใจ ต้องกล่าวคำอำลากันที่นี่แล้ว
หลังแมตช์จบและพักฟื้นกันเรียบร้อย ชิราโทริซาวะกับมุจินาซากะก็เดินมาด้วยกันใต้ที่นั่งผู้ชม คำนับให้ผู้ชม แล้วตะโกนพร้อมกันว่า
“ขอบคุณที่ชี้แนะ!”
ผู้ชมที่นั่งอยู่ด้านบนมองเห็นได้เพียงหมายเลขเสื้อที่เผยออกมาตอนเด็ก ๆ พวกนี้ก้มตัวลง ทุกหมายเลขเสื้อล้วนเป็นหมายเลขที่พวกเขาคุ้นเคย
“แมตช์นี้สนุกมาก!”
ฝั่งมุจินาซากะมีแฟนคลับที่ดูเหมือนนักเรียนคนหนึ่งทนไม่ไหว เขาลุกขึ้นยืน จ้องมองโอนิยะ ฮารุมะในทีมด้วยสายตาเป็นประกาย
คำพูดของเขาทำให้คนอื่น ๆ คึกคักขึ้นด้วย