ตอนที่ 212 เกียรติของลิเบอโร่

ตอนที่ 212 เกียรติของลิเบอโร่

“การแข่งขันยังไม่จบเลย ทำหน้าเหมือนคนกำลังไว้ทุกข์ทำไม? นายรับบอลน้อยลงหน่อย พวกเราก็ได้คะแนนเพิ่มขึ้นเอง พวกเรามีกันตั้งหลายคน ไม่ใช่พวกกินข้าวเปล่า”

น้ำเสียงของมามิ โนโซมุ ไม่ค่อยดีเท่าไร แต่โอนิยะ ฮารุมะ ก็ไม่ได้ถือสา เขารู้ว่านี่คือการสอนที่มาจากความผิดหวัง อยากให้เขาดีขึ้น

“รู้แล้ว”

โอนิยะ ฮารุมะ ซาบซึ้งอยู่บ้าง เพื่อนร่วมทีมพวกนี้ดีกับเขาเกินไปจริง ๆ เขาเผลออยากยิ้มให้มามิ โนโซมุ

แต่พอคิดถึงผลงานของตัวเองในเซ็ตนี้ โอนิยะ ฮารุมะ ยิ้มแหย ๆ แล้วก็ยิ้มไม่ออกอีกครั้ง

ย้อนคิดว่าหลังขึ้นมัธยมปลายมา สิ่งที่เขาได้รับมีแต่คำชื่นชมและสายตาเลื่อมใส แม้แต่ในอินเตอร์ไฮหรือฮารุโค เขาไม่เคยปล่อยบอลหลุดเลย แม้แต่ลูกของอุชิจิมะกับซาคุสะเขาก็รับได้ ท่ามกลางคำยกยอของผู้คน โอนิยะ ฮารุมะ หลงลืมเจตนาเดิมของตัวเองไป

ตอนแรกโอนิยะ ฮารุมะ อยากเป็นลิเบอโร่ที่ดีคนหนึ่ง เขามีความฝันยิ่งใหญ่ เขาอยากรักษาทุกลูกทางแดนหลัง

ความฝันบางอย่าง ดูเหมือนจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปจนจำหน้าเดิมไม่ได้

โอนิยะ ฮารุมะ เงยหน้ามองกลุ่มชิราโทริซาวะที่อีกฝั่งกำลังครึกครื้น แล้วค่อย ๆ กำหมัดแน่น ในใจเกิดความรู้สึกหนึ่งที่ห่างหายไปนาน ราวกับตอนที่เขาตัดสินใจสู้เพื่อให้ได้เป็นตัวจริง