เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 138 การสัมภาษณ์ที่คาดไม่ถึง
คุนิมิล้วงกระเป๋าเดินเอื่อย ๆ มาถึงหน้าห้องพักนักกีฬา เดินวนอยู่ข้างนอกหนึ่งรอบ ก่อนจะค่อย ๆ เปิดประตูอย่างไม่รีบร้อน
พอเปิดประตู เขาก็เห็นโค้ชอิริฮาตะนั่งอยู่ด้านหลัง คุนิมิโค้งตัวทักทายโดยไม่ส่งเสียง จากนั้นพยักหน้าให้เคอาแล้วเดินตรงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างไม่สะทกสะท้าน ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่เพิ่งให้สัมภาษณ์เป็นครั้งแรก
เหตุผลสำคัญที่เคอาอยากสัมภาษณ์คุนิมิคือความสงสัย เขาสงสัยจริง ๆ ว่าเด็กหนุ่มตัวแค่นี้ทำไมถึงไม่แสดงสีหน้าเกินจำเป็นออกมาเลย นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ทั้งตัว ราวกับฟิกเกอร์ตัวหนึ่ง
เมื่อเห็นคุนิมินั่งลง เคอาก็ยิ้มอย่างจนใจ ก่อนนั่งลงตาม หลังจากทักทายกันแล้ว เขาก็ถามคำถามแรกอย่างสุภาพเพื่อหยั่งเชิง
“คุนิมิคุง นายเล่นวอลเลย์บอลไปเพื่ออะไร”
คุนิมิขมวดคิ้ว ทำไมถึงถามคำถามน่าเบื่อแบบนี้
แต่จริง ๆ แล้ว นี่ก็เป็นคำถามที่ทุกคนอยากรู้มากเหมือนกัน รวมถึงอิริฮาตะด้วย เพียงแต่เขาเคารพเด็กทุกคนในอาโอบะโจไซ หากพวกเขาไม่พูด อิริฮาตะก็จะไม่ถาม
“เพราะชอบไง”
คุนิมิมองสีหน้าของเคอาราวกับกำลังมองคนโง่ เหมือนกำลังสงสัยว่าคำถามง่าย ๆ แบบนี้ยังต้องถามอีกเหรอ