เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 137 ความจริงในใจของคินดะอิจิ
อิริฮาตะเหม่อลอยไปชั่วขณะขณะมองโออิคาวะใต้แสงสปอตไลต์
ดูเหมือนเขาจะไม่เคยเข้าใจเด็กคนนี้อย่างโออิคาวะอย่างแท้จริงเลย เขาเคยคิดว่าความปรารถนาของโออิคาวะที่อยากพาอาโอบะโจไซคว้าชัยชนะมาตลอดนั้น เกิดจากความรับผิดชอบในฐานะกัปตันทีม และครั้งหนึ่งอิริฮาตะก็เคยรู้สึกผิดกับเรื่องนี้ด้วย
แต่ใครจะคิดว่าเจตนาแรกเริ่มของโออิคาวะผู้ยิ่งใหญ่ไม่เคยเปลี่ยน เขายังคงท้าทายสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าท่ามกลางสายลมอยู่เสมอ
เมื่อมองโออิคาวะเติบโตจากเด็กหนุ่มเลือดร้อนจนกลายเป็นคนอย่างทุกวันนี้ แม้แต่อิริฮาตะเองก็ค่อย ๆ มองเขาไม่ออกแล้ว
หัวใจของอิริฮาตะไหวเล็กน้อยเมื่อนึกถึงโทรศัพท์ที่วาชิโจโทรหาเขาในช่วงเช้า
แม้วาชิโจ ตาแก่เจ้านั่นจะหัวโบราณไปหน่อย แต่ก็เป็นคนรักเด็กมีพรสวรรค์ ความหมายทั้งทางตรงและทางอ้อมในคำพูดของเขาคือ เขาจะเชิญโออิคาวะมาร่วมค่ายเก็บตัวทองคำของชิราโทริซาวะ เพื่อสร้างโอกาสให้เด็ก ๆ ที่ไม่ได้รับเลือกเข้าค่ายฝึกเยาวชนทีมชาติ
แม้โออิคาวะจะไม่ถูกกับอุชิจิมะมาโดยตลอด แต่เมื่อมีโอกาสแบบนี้ เขาก็คงไม่ปฏิเสธ
ทางด้านเคอาฟังคำพูดของโออิคาวะจนจบอย่างตั้งใจ ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้น คุณอยากพูดอะไรกับคนที่ยังคงพยายามบนเส้นทางวอลเลย์บอลอยู่บ้าง”