เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 132 คำตำหนิของโค้ชวาชิโจ
หลังจากโค้ชวาชิโจเอ่ยตำหนิสมาชิกทีมหลายคน เขาก็หันสายตาไปทางเรียวสุเกะกับอุชิจิมะ แววตาพึงพอใจวาบผ่านไปชั่วขณะ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ชมทั้งสองคน กลับตำหนิพวกเขาอีกสองสามคำ
“พวกนายสองคนอย่าคิดว่าได้รางวัลแล้วจะเก่งนักนะ! เรียวสุเกะ นายก็เหมือนกัน เรื่องความอึดต้องฝึกให้ดีต่อไป ไม่ต้องซ้อมเพิ่มหรอก แต่ยังต้องฝึกตามวิธีที่ฉันบอกให้สม่ำเสมอ”
เรียวสุเกะพยักหน้าอย่างหมดแรง เขาง่วงอีกแล้ว… อยากนอนจริง ๆ
โค้ชวาชิโจถลึงตาใส่เขาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันไปพูดกับอุชิจิมะอีกครั้ง “รักษาฟอร์มแบบนี้ต่อไปก็พอ แต่เอซห้ามแอบอู้ลับหลังโค้ช เข้าใจไหม!”
อุชิจิมะยืดอก “ครับ!”
…ที่แท้เขาก็ถูกจับได้ตอนแอบอู้นี่เอง ทั้งที่เขาคิดว่าทำได้แนบเนียนมากแล้วแท้ ๆ บนใบหน้าของอุชิจิมะจึงปรากฏอารมณ์แบบ “งุนงง” ขึ้นมา
คนที่ไม่รู้เรื่องภายในอย่างโกชิกิกับยามางาตะ ต่างคิดเพียงว่าโค้ชวาชิโจไม่มีอะไรจะพูดแล้วถึงได้พูดแบบนั้น แต่เรอนกับชิราบุมองออกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งว่า ช่วงเซ็ตแรก ๆ อุชิจิมะไม่ได้ออกแรงเต็มที่เลย
ชิราบุขี้เกียจจะพูดอะไรแล้ว อย่างไรอุชิจิมะก็เป็นเอซของทีม ต้องตามใจเขาสักหน่อย
โค้ชวาชิโจโบกมือ “หึ” ออกมาเสียงหนึ่ง “เอาล่ะ พอแค่นี้ คนที่ต้องซ้อมเพิ่มก็ไปซ้อม ที่เหลือก็แยกย้ายไปทำสิ่งที่ต้องทำ”