ตอนที่ 116 พายุระลอกใหม่ในสนาม

ตอนที่ 116 พายุระลอกใหม่ในสนาม

เซ็ตแรกจบลง ทุกคนเริ่มออกจากสนามไปพัก

เนื่องจากรอบชิงชนะเลิศใช้ระบบชนะสามในห้าเซ็ต เหล่าผู้เล่นจึงต้องเก็บแรงไว้ทั้งระหว่างแข่งและช่วงพัก หากเล่นครบห้าเซ็ตได้ก็นับว่าดีที่สุด

หลังออกจากสนามแล้ว ไม่มีใครเอะอะวุ่นวายอีก

เรอนครุ่นคิดเงียบ ๆ ว่าอาโอบะโจไซจะใช้เทคนิคและกลยุทธ์แบบไหนในเซ็ตถัดไป ก่อนหันไปมองโกชิกิ

จริง ๆ แล้วเขาเป็นห่วงโกชิกิ ในกลุ่มปีหนึ่งสามคน ยูโนะเป็นคนคอยดูแลคนอื่น ส่วนเรียวสุเกะก็ไม่ปล่อยให้อารมณ์ครอบงำเวลาเล่น มีแค่โกชิกิที่ยังดูเป็นเด็กอยู่หน่อย พอโออิคาวะแหย่เข้าให้ก็เก็บอาการไม่อยู่

ยังดีที่ในสนามมีเรียวสุเกะอยู่ หากจะเปรียบเทียบแบบไม่เกรงใจก็คือ โกชิกิเหมือนไซบีเรียนฮัสกีที่กำลังวิ่งเล่นอย่างบ้าคลั่ง ส่วนเรียวสุเกะก็คือเชือกที่ผูกมันเอาไว้ และเมื่อครู่นี้เรอนมองเห็นชัดเจนจากข้างสนาม

ตอนโกชิกิหมดกำลังใจ เรียวสุเกะแค่พูดไม่กี่คำก็ดึงเขากลับมาจากขอบเหวแห่งอารมณ์ได้ ทำให้เรอนวางใจขึ้นมาก

หลังออกจากสนาม โกชิกิกับเรียวสุเกะก็นั่งคุยกันอยู่ด้วยกัน โค้ชวาชิโจตะโกนเรียกมาจากระยะไกล

“เรียวสุเกะ”