เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 115 การเสิร์ฟลูกที่สาม
ลูกที่สามแล้ว สองลูกก่อนหน้านี้วาตาริยังแตะบอลไม่ได้เลย ตอนนี้สภาพจิตใจก็ย่อมไม่ค่อยดีนัก
เรียวสุเกะเหวี่ยงแขนเสิร์ฟลูกที่สาม ตอนนี้เขาเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกัน ไหล่ซ้ายเริ่มปวดตุบ ๆ อยู่เล็กน้อย
“ปึง!” วิถีโค้งที่พุ่งเชิดขึ้นแบบนี้ เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกหมุนท็อปสปิน วาตาริเกร็งไปทั้งตัว ตั้งสมาธิเต็มที่พร้อมเม้มปากรับลูกนี้
เมื่อเห็นลูกบอลกำลังจะลอยมาถึงตรงหน้า ดวงตาของวาตาริก็เป็นประกาย ลูกนี้มีโอกาสรับได้ เขาขยับเท้าหาตำแหน่ง ก่อนย่อตัวถ่ายน้ำหนักเพื่อรับลูก
“ปึง!” รับได้แล้ว! แต่ความดีใจบนใบหน้าของวาตาริยังไม่ทันปรากฏ เขาก็พบว่าลูกนี้แรงเกินไป ตอนนี้เขาผ่อนแรงไม่ทัน ลูกบอลจึงกระเด็นออกไปอีกครั้ง………
“ปี๊ด———”
ฝั่งอาโอบะโจไซเงียบกริบ หลังจากความเงียบผ่านไป ทุกคนก็พากันพูดปลอบวาตาริ เส้นเลือดบนหน้าผากของโออิคาวะปูดขึ้นมาแล้ว
“ไม่เป็นไร วาตาริ ลูกต่อไปรับให้ได้!”
วาตาริพยักหน้า แต่ไม่มีใครมองเห็นแววตาของเขาชัดเจน