เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 110 ลูกตบของว่าที่เอซ
ลูกเมื่อครู่นี้เร็วมาก ตั้งแต่โกชิกิวิ่งเข้าตบ กระโดด ไปจนถึงตบบอล ทั้งหมดใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ดูแล้วให้ความรู้สึกคล้ายลูกตบของฮินาตะอยู่หน่อย ๆ
ความเร็วสูงมาก แต่ยังเทียบกับเจ้าสัตว์ประหลาดตัวจิ๋วอย่างฮินาตะไม่ได้ ลูกนี้มีเทคนิคมากกว่าเล็กน้อย โดยรวมแล้วลูกของโกชิกิยอดเยี่ยมกว่าของคนส่วนใหญ่มาก
อีกส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะปกติเขาถูกเรียวสุเกะเคี่ยวเข็ญในทีมอยู่บ่อย ๆ พอโกชิกิต้องเจอกับลิเบอโร่และการบล็อกระดับวาคุนัน จึงรับมือได้อย่างสบายมาก
โค้ชวาชิโจไม่ได้พูดอะไร แต่ยกมุมปากขึ้นอย่างพอใจ ขอเพียงให้เวลาโกชิกิอีกหน่อย ปล่อยให้เขากลายเป็นเอซคนต่อไปภายใต้การสอนของรุ่นพี่ รวมกับความสามารถด้านเกมรับอันเป็นอัจฉริยะของเรียวสุเกะ
ภาพอนาคตของชิราโทริซาวะปรากฏขึ้นในใจของวาชิโจแล้ว
เรียวสุเกะพยักหน้าและส่งเสียงเฮให้กับลูกนี้
“ไม่เลวเลย” เซมิพูดอู้อี้ขณะดื่มน้ำ
คาวานิชิยังจมอยู่กับปริศนาข้าวปั้นที่หายไปจนดึงสติกลับมาไม่ได้อยู่นาน
นากาชิมะ ทาเครุหลับตาลงแน่นแล้วผ่อนลมหายใจยาว