เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 109 การเปิดตัวของโกชิกิ
ไม่นานนัก เรอนก็พาคนกลุ่มหนึ่งกลับมา แต่ละคนดูหงอยเหงาราวกับแม่ไก่กำลังพาลูกเจี๊ยบเดินกลับรัง
หลายคนยืนเรียงกันอย่างว่าง่าย ดูก็รู้ว่าถูกลงโทษมา เรอนเห็นพวกเขาแล้วปวดหัว จึงตัดสินใจไม่มองเสียเลย
เทนโดกับยามางาตะยังคงพึมพำคุยกันเบา ๆ ทำให้บรรยากาศเงียบลงชั่วขณะ
รออยู่ครู่หนึ่ง โค้ชวาชิโจก็มาพร้อมอาจารย์ที่ปรึกษา เมื่อครู่นี้วาชิโจเห็นเรอนเดินหาคนทั่วสนามอยู่ด้านนอกแล้ว คงเป็นเจ้าพวกนี้ก่อเรื่องอีกแน่
วาชิโจไม่ได้พูดอะไร เพียงโบกมือให้ทุกคนเข้าไป
ทุกคนจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วทยอยเดินออกไปทีละคน
เดินเข้าทางประตูหลังของสนามแล้วเลี้ยวซ้ายก็จะถึงสถานที่ที่ทุกคนต้องแข่งกันในอีกเดี๋ยว โกชิกิชะโงกหน้าออกไปมอง เห็นอัฒจันทร์ทั้งสองฝั่งเต็มไปด้วยผู้คนแล้ว แฟน ๆ ของชิราโทริซาวะแขวนป้ายผ้าเรียบร้อย ถือแท่งเชียร์กับริบบิ้นสีสันสดใสรออยู่ก่อนแล้ว
สนามแข่งขันที่ถูกโอบล้อมด้วยริบบิ้นและเสียงโห่ร้องดูราวกับเวทีในสายตาของโกชิกิ ภาพนั้นวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด นี่เป็นการเปิดตัวต่อหน้าผู้ชมจำนวนมากครั้งแรกของเขานับตั้งแต่เข้าชิราโทริซาวะ
โกชิกิตื่นเต้นจนใจเต้นแรง แต่หลังจากได้ดูการแข่งขันระหว่างคาราสึโนะกับอาโอบะโจไซ เขาก็ใจเย็นลงได้บ้าง