กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 99 เช้าวันแห่งเสื้อทีม
เรียวสุเกะตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าด้วยพลังเต็มเปี่ยม โดยไม่รู้เลยสักนิดว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นบ้าง
อาโตเบะ เคโงะบ่นพึมพำพลางจัดกระเป๋าเดินทางให้เรียวสุเกะ “หลังจากกลับไปแล้วก็อย่าออกไปเที่ยวเล่นอีก ถึงเวลาซ้อมก็ซ้อม ดูแลสุขภาพด้วย ต้องส่งข้อความหาฉันทุกวัน โค้ชวาชิโจจะส่งข้อความมาบอกสถานการณ์ของนายให้ฉันทุกวัน
อย่าคิดออกไปเที่ยวเล่นเหลวไหล”
เมื่อพูดถึงประโยคสุดท้าย น้ำเสียงของอาโตเบะ เคโงะก็จริงจังขึ้นมา
เรียวสุเกะทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ “อย่าคิดออกไปเที่ยวเล่นเหลวไหล~ (พูดประชด)”
อาโตเบะ เคโงะยิ้มทั้งที่กัดฟันกรอด จะลงมือก็ไม่ได้ นี่เป็นน้องชายของเขาเอง ถ้าตีจนสมองเบลอขึ้นมาจะทำยังไง
พอเห็นสีหน้าดูไม่ดีของอาโตเบะ เคโงะ เรียวสุเกะก็หงอทันที
เขาพึมพำงุ้งงิ้งพลางเกาะแขนอาโตเบะ เคโงะ “โอ๊ย รู้แล้วน่า นายจะคอยกังวลเรื่องพวกนี้ตลอดไปทำไม ไม่ต้องห่วง ฉันจะซ้อมให้ดี”
อาโตเบะ เคโงะทำหน้าบึ้งแล้วไปส่งเขาที่หน้าประตู