กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 98 ร่องรอยแห่งความลับ
ขณะที่เรียวสุเกะตื่นขึ้นมา เขาอยู่ในห้องนอนของซาคุสะ ส่วนซาคุสะไม่อยู่แล้ว
หลังจากนอนหลับไปตื่นหนึ่ง เรียวสุเกะก็รู้สึกเหนื่อยอย่างประหลาด เขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เขางัวเงียเปิดผ้าห่มออก แล้วควานหาโทรศัพท์มือถือ
“อา… บ่ายสามกว่าแล้วเหรอ”
เรียวสุเกะยังเห็นข้อความที่ซาคุสะส่งมา
จอมรักสะอาด: ฉันไปซ้อมที่โรงเรียนแล้ว เลิกตอนห้าโมง กุญแจวางอยู่บนโต๊ะในห้องอาหาร ของกินเล่นอยู่ในตู้เย็น เสื้อผ้าสกปรกของนายอยู่ในเครื่องซักผ้า เอาไปตากเอง
คราวหน้าถ้าเหงื่อท่วมตัวแล้วยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า ก็ไม่ต้องมาบ้านฉันอีก
เรียวสุเกะมองข้อความแล้วหัวเราะ “เหะ ๆ” ก่อนพลิกตัวกลับเข้าไปในผ้าห่ม ดิ้นไปดิ้นมา แล้วซุกหน้าสูดกลิ่นของซาคุสะจากในผ้าห่มอย่างแรง
ถึงปากของซาคุสะจะพูดไม่เข้าหู แต่เขาก็ซักเสื้อผ้าของเรียวสุเกะจนสะอาดหมดจดอย่างซื่อตรง