เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 82 กัปตันคาราสึโนะ
เรียวสุเกะมองเจ้าหมาหัวส้มที่นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นด้วยสีหน้าพูดไม่ออก ขนกระจุกหนึ่งบนหัวของอีกฝ่ายยังสั่นดุ๊กดิ๊กไม่หยุด
ถ้าแนะนำให้เขากับโกชิกิรู้จักกัน พวกเขาน่าจะมีเรื่องให้คุยกันเยอะทีเดียว
“อ๊ะ! นายอยู่ชิราโทริซาวะนี่!” เสียงประหลาดใจของฮินาตะดังมา เรียวสุเกะก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง ถึงได้รู้ว่าตัวเองยังไม่ได้เปลี่ยนชุดซ้อม
“ใช่” เขาลุกขึ้นแล้วดึงฮินาตะขึ้นจากพื้น
ฮินาตะยังคงพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด “ฉันก็เล่นวอลเลย์บอลเหมือนกันนะ ฉันอยู่คาราสึโนะ ว้าว ชิราโทริซาวะเก่งมากเลย รุ่นพี่อุชิจิมะกระโดดเสิร์ฟเต็มแรงด้วยมือซ้ายได้สุดยอดจริง ๆ ครั้งหน้าเราไปเล่นวอลเลย์บอลด้วยกันได้ไหม?”
ไม่รู้ว่าบทสนทนาเปลี่ยนมาเป็นหัวข้อนี้ได้อย่างไร เรียวสุเกะค่อย ๆ คุ้ยของในกระเป๋านักเรียนไปพลาง พอได้ยินก็พยักหน้า