เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 81 พบกันโดยบังเอิญ
หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ โออิคาวะกับอิวาอิซึมิก็กล่าวลาเรียวสุเกะ
อิวาอิซึมิยืนสังเกตสีหน้าของเรียวสุเกะอยู่เงียบ ๆ ด้านข้าง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีความเศร้าปรากฏบนใบหน้าของเรียวสุเกะเลย เขาถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
โออิคาวะโบกมือ “พรุ่งนี้อย่าลืมมาซ้อมด้วยล่ะ”
เรียวสุเกะยืนอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามอัสดง ยิ้มอย่างมีความสุข “รู้แล้วน่า ขอบคุณครับรุ่นพี่”
พูดจบ เขาก็สะพายกระเป๋าเดินกลับบ้านอย่างเงียบ ๆ ระหว่างทางก็เตะก้อนหินเล็ก ๆ ไปด้วย กระโดดโลดเต้นไปด้วยอย่างอารมณ์ดี
เรียวสุเกะหยุดกะทันหัน เอียงศีรษะอย่างสงสัย ฉันเหมือนจะลืมอะไรไปหรือเปล่านะ??
ช่างเถอะ เรื่องที่ฉันลืมได้ก็คงไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก เขาส่ายหน้าแล้วไม่คิดต่อ
เรียวสุเกะของเรา ลืมจักรยานของตัวเองอีกครั้ง และเดินกลับบ้านอย่างอารมณ์ดีตลอดทาง