กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 68 31
การแข่งขันต่อจากนั้นเป็นการสลับกันลงสนามของแต่ละทีม จนกระทั่งฟ้ามืด ทุกคนถึงได้พากันย้ายสมรภูมิไปโรงอาหารเพื่อกินข้าว
ตอนนี้เรียวสุเกะหิวจนท้องติดหลังแล้ว เรื่องเลือกกินอะไรนั่น ทั้งอันนี้ไม่อร่อย อันนั้นไม่อร่อย ล้วนไม่สำคัญเมื่ออยู่ต่อหน้าความหิว
เขากวาดข้าวเข้าปากราวกับพายุพัดเมฆสลาย จนโกชิกิที่นั่งอยู่ข้าง ๆ มองตาค้าง รีบยกซุปมิโซะชามหนึ่งไปให้
“นาย…กินช้าลงหน่อย…เดี๋ยวสำลัก”
เรอนใช้ตะเกียบเคาะหลังมือเรียวสุเกะเบา ๆ “อย่ากินแบบนี้ เดี๋ยวอาหารไม่ย่อย”
“#¥@*%”
เรอน “นายพูดอะไรน่ะ?”
โกชิกิแปลแทนเรียวสุเกะ “เขาบอกว่าเขาหิว”
หลังจากกินข้าวเสร็จ เรียวสุเกะก็เรอออกมาอย่างพึงพอใจ อา สบายจริง ๆ เขาลูบท้องตัวเองอย่างมีความสุขจนแทบจะหรี่ตาลง