กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 67 30
ทันทีที่คุโรโอะพูดจบ ในสนามก็เห็นเทนโดกับเรียวสุเกะขยับไปทางซ้ายสองก้าวอย่างรู้ใจกันสุด ๆ
การเคลื่อนไหวเป็นหนึ่งเดียวกันราวกับหล่อออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน ทั้งคู่กระโดดขึ้นพร้อมกันอย่างฉับพลัน มือทั้งสองข้างเกร็งแน่น
คิริว วาคัตสึได้ยินเพียงเสียงทึบ ๆ ของลูกบอลกระแทกแขน ตามด้วยเสียงลูกบอลกระเด้งกลับลงพื้น
สีหน้าเหี้ยมเกรียมของคิริวตอนตบบอลยังไม่ทันจางหาย สีหน้าตกตะลึงก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าพร้อมกัน เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“โอ้ ไนซ์ ซาโตริ ไนซ์ เรียวสุเกะ!”
เสียงตะโกนด้วยความดีใจของโกชิกิดังมาจากข้างสนาม
เทนโดโอบไหล่เรียวสุเกะพลางยิ้มกริ่ม แล้วท้าทายคิริว “เป็นไง ต่อให้นายเป็นผู้เชี่ยวชาญตีลูกเสีย พวกเราก็บล็อกได้แต้มเหมือนกัน”
คิริว วาคัตสึทำหน้าขรึมโดยไม่พูดอะไร ส่วนอุสุริ มิจิรุกลับโวยวายอย่างคลุ้มคลั่ง