กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 55 18
เรอนอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
“ตกลงในใจพวกนาย ฉันเป็นคนแบบไหนกันแน่”
“ก็เป็นแม่ไง!”
คาวานิชิกับยามางาตะพูดออกมาพร้อมกัน
เรอนกระตุกมุมปาก มองไปรอบ ๆ หรือว่าจะไม่มีใครออกความเห็นเองจริง ๆ นะ! ให้ตายสิ!
เรียวสุเกะยืนหลบ ๆ อยู่ด้านหลังอุชิจิมะ พยายามใช้ร่างสูงใหญ่ของกัปตันบังตัวเองไว้ ส่วนโกชิกิกับยูโนะเริ่มไปล้างหน้าแปรงฟันแล้ว ขณะที่เซมิเล่นเกมต่อ
ชิราบุตบไหล่เรอนเบา ๆ “อา นี่แหละโชคชะตาของนาย”
เรอนทำหน้าอมทุกข์แล้วขยำกระดาษแผ่นนั้นเป็นก้อน
“รู้แล้วน่า! พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”