เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงอึกทึกโดยรอบดังขึ้นเรื่อยๆ และวุ่นวายมากขึ้น
เฉียวมู่ถูกฝูงชนล้อมไว้แน่น ถูกผู้คนมากมายชี้หน้า สายตานับไม่ถ้วนราวกับเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทงเขา
และเขานิ่งเงียบ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ
ผลก็คือภายใต้การยุยงของผู้มีเจตนาบางคน ฝูงชนยิ่งปั่นป่วนมากขึ้น
“การให้เงินสักเล็กน้อยแก่คนดีอย่างท่านเฉียวนั้นผิดตรงไหน เหตุใดจึงยากราวกับควักเนื้อ?”
“ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลเฉียว ได้ยินว่าพวกเขาเป็นตระกูลยุทธ์ที่มีอำนาจ ผลิตยอดฝีมือยุทธ์ออกมามากมาย ย่อมร่ำรวยและมีอิทธิพลกว่าคนธรรมดามากนัก”
“เมื่อครู่เขายังใจกว้างให้เงินหนึ่งพันตำลึง แต่บัดนี้กลับขี้เหนียวหรือ เขาเพียงใส่ใจชื่อเสียงของตนจึงไม่อยากให้เงินเพิ่ม?”
“แสวงชื่อล่าหน้าตา แสวงชื่อล่าหน้าตา!”
“ข้าเห็นชัดว่าถุงเงินของเขายังมีเหรียญเงินอยู่ เขาเพียงไม่อยากให้เท่านั้น”
เฉียวมู่ยังคงไม่พูด เขานิ่งฟังเสียงโวยวายของผู้คนรอบข้าง และในใจรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง