เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงน้ำชาแห่งเมืองหลวง โรงเตี๊ยมธรรมชาติ
มีนักเล่านิทานผู้ภูมิฐานนามว่า “ทิพยโสต” สวมชุดยาวสีขาวดั่งแสงจันทร์ กำลังเอ่ยกับเหล่าแขกดื่มชาด้านล่างว่า
“วันนี้ ข้าจะเล่าเรื่องปรากฏการณ์ประหลาดที่เพิ่งเกิดขึ้นในเมืองหลวงให้พวกเจ้าฟัง... เรื่องนี้ลึกลับยิ่งนัก และเป็นที่รู้จักกันในนามสิบเรื่องลี้ลับแห่งเมืองหลวง!”
“เอาละ ข้าจะเล่าเรื่องบ้านเก่าทางทิศตะวันออกของเมือง ซึ่งเดิมทีเป็นของครอบครัวแซ่ฟาง...”
“ค่ำคืนหนึ่ง ประมุขตระกูลฟางตื่นขึ้นมากลางดึกกะทันหัน แล้วมองเห็นเงาร่างภูตผีในชุดคลุมสีแดงยืนอยู่ที่ประตูลานเรือน ผลุบโผล่รางเลือน...”
“ประมุขตระกูลฟางมิได้ใส่ใจ ทว่าไหนเลยจะล่วงรู้ว่าทุกค่ำคืน เงาร่างภูตผีสีแดงนั้นจะปรากฏขึ้นมา ทั้งยังดูเหมือนขยับเข้ามาใกล้เขายิ่งขึ้นเรื่อยๆ”
“วันแรก มันยังอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ของบ้าน วันที่เจ็ด มันมาอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน พอถึงวันที่สิบ... มันก็เข้ามาในห้องนอน ยืนเงียบงันอยู่หลังฉากกั้นสายตาเพื่อจ้องมองเขา ครั้นถึงวันที่สิบห้า มันกลับมายืนอยู่ข้างเตียงของเขาแล้ว!”
“นับแต่นั้นมา ประมุขตระกูลฟางและภรรยาต่างถูกครอบงำด้วยค่ำคืนอันนอนไม่หลับ ฝันร้าย และเหงื่อไหลโทรมกาย แม้จะเสาะหาหมอชื่อดังทั่วมหานครหลวงมารักษาก็ตาม”
“วันหนึ่ง ในที่สุดเขาก็ได้พบหมอชราผู้หนึ่ง ซึ่งบอกเขาว่าเขาไม่ได้ป่วย แต่เป็นเพราะขวัญผวา หมอบอกว่ามีสิ่งไม่สะอาดอยู่ในบ้านบรรพบุรุษของเขา และแนะนำให้เขารีบย้ายออกไปโดยเร็ว”