เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพชฌฆาตยกดาบขึ้น หัวขนาดใหญ่พลันลอยละลิ่ว เลือดสดพุ่งกระฉูดเปรอะเปื้อนผืนดินเหลืองใต้ฝ่าเท้า
ร่างไร้หัวทรุดฮวบลงกับพื้น แต่กลับไม่ล้มลงไป
หัวเข่าทั้งสองข้างของมันแตกละเอียด เศษกระดูกแหลมคมอาบย้อมไปด้วยสีเลือด แต่มันยังคงฝืนยันกายไว้ด้วยหัวเข่าที่แตกหักนั้น ไม่ยอมล้มลง ยังคงยืนตระหง่านอยู่ที่เดิม
ภาพความตายนี้ช่างน่าสยดสยอง แม้แต่ผู้คนจากเมืองหลวงที่คุ้นชินกับการเห็นการประหารชีวิตที่ตลาดมืดก็ยังอดทึ่งจนพูดไม่ออก
หลังจากความชื่นชมผ่านไป ก็เกิดความโกลาหลแย่งชิง ฝูงชนพากันเบียดเสียดรุดหน้าเพื่อเข้าไปชุบเลือดนั้น
เจียงเฉิน นักเล่านิทานที่อยู่ด้านหลังฝูงชน เฝ้ามองภาพนี้อย่างเงียบเชียบ รู้สึกหม่นหมองอยู่ในใจเล็กน้อย
เขาเป็นคนที่ตระกูลเฉียวเคยช่วยชีวิตไว้ อารมณ์ในยามนี้จึงปั่นป่วนจนรู้สึกไม่สบายใจ
ส่วนเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชน แววตาของพวกเขากลับเลื่อนลอย ก่อนจะเริ่มทยอยจากไปอย่างเงียบเชียบ
ในหมู่พวกเขา มีบางคนที่มาเพราะอริยะยุทธ์