เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากอู๋ชิงซินจากไป ไฟหลีสีแดงประหลาดก็ค่อยๆ อ่อนกำลังลง ไม่ลุกโชนกลายเป็นไฟป่า
ณ ที่เดิมหลงเหลือเพียงกองขี้เถ้าหลายกอง ซึ่งเป็นขี้เถ้าของยอดฝีมือยุทธ์ชั้นห้าสองคน
บวกกับสามคนที่ถูกเผาตายไปก่อนหน้านี้ รวมถึงสวีเฉิง มือตะขอวิญญาณ ในหมู่สิบเอ็ดคนที่ทูตซิงเสวียนรวบรวมมา ก็สูญเสียไปเกือบครึ่ง
และบาดแผลเดียวของอู๋ชิงซิน ก็เกิดจากเฉียวมู่ที่เสี่ยงชีวิตพุ่งเข้าไป เผามือของนางด้วยไฟหลี
“ไม่ต้องกังวล ทั้งกำลังภายในของนักยุทธ์และพลังเวทของนักบำเพ็ญ ล้วนต้องใช้เวลาพักฟื้นเนิ่นนาน” ทูตซิงเสวียนกล่าวด้วยเสียงต่ำ
“อู๋ชิงซินเป็นลูกที่ถูกทอดทิ้งของสำนักเทียนเสวียนแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่นางจะมีโอสถฟื้นกำลังจำนวนมาก”
“นางใช้ไปมากแล้ว ไม่อย่างนั้นเหตุใดนางจึงหนีไป เมื่อกำลังของนางร่อยหรอลง ก็ถึงเวลาที่นางจะถูกสังหาร”
ทูตซิงเสวียนแห่งสมาคมอู๋จี๋คิดจะบีบให้นางหมดแรงจนตายกระมัง... ไม่แปลกที่คราวนี้เขารวบรวมคนมาสิบคน