เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เที่ยงวัน
เฉียวมู่และสหายของเขามาถึงโรงเตี๊ยมชั่วคราวข้างทางหลวงเพื่อพักผ่อนสักครู่
คนส่วนใหญ่ในคณะเป็นนักยุทธ์ระดับสูงกว่าระดับ 5 แต่ถึงแม้จะบรรลุพลังภายในระดับ 5 พวกเขาก็ยังเป็นเนื้อหนังธรรมดา ย่อมหิวและเหนื่อยเช่นเดียวกับม้าของพวกเขา
คนทั้งเก้าคนไม่สนิทกันนัก ยกเว้นทูตดาวเสวียนผู้ลึกลับ พวกเขาพบกันเป็นครั้งแรกจึงไม่ค่อยพูดจากันมาก
หลังจากเฉียวมู่กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เขาก็หยิบอาหารติดมือออกจากโรงเตี๊ยม รอเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบจากในพงหญ้า ลูกแมวตัวน้อยโผล่หัวออกมาจากพุ่มไม้มองเขา
“เจ้าก็ตามข้าออกจากเมืองมาสินะ วิ่งตามม้าไม่ทันหรือไร เอาเถอะ เจ้าก็เป็นแมวมารนี่นา”
ลูกแมวกินอิ่มแล้ว แต่คราวนี้มันไม่จากไปไกล กลับกระโดดไปด้านหลังเฉียวมู่แล้วลงไปในเงาของเขา รูปร่างของมันค่อยๆ กลายเป็นภาพเงาดำจนหายไปสนิท
“ซ่อนในเงาอย่างนั้นหรือ ความสามารถแปลกประหลาดเช่นนี้...” เฉียวมู่อิจฉาเล็กน้อย
สัตว์มารแต่ละตัวมีความสามารถเฉพาะตัว ผู้บำเพ็ญมีวิธีต่างๆ แต่มีเพียงนักยุทธ์ที่ต้องเป็นฝ่ายถูกอัด
เดินกลับเข้าโรงเตี๊ยม คนที่เหลือกินเสร็จแล้วและกำลังพักผ่อน