เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แปะ!
นักเล่านิทานถือกระบี่ตบมือลงบนเวทีอย่างแรง แล้วกล่าวอย่างเร่าร้อนว่า
“เฉียวพีฟูถูกเปลวเพลิงประหลาดจุดติดจนกลายเป็นเทียน ท่ามกลางเปลวไฟ เขาตะโกนเสียงดังว่า ‘พวกเจ้าจงดมดูสิ ข้าในร่างเทียนนี้หอมเพียงใด...’”
แขกน้ำชาเบื้องล่างกำลังฟังอย่างตั้งใจ เมื่อทันใดนั้น แขกน้ำชาผู้มีจอนผมสีเทาเล็กน้อยที่มุมห้องก็เปล่งเสียงเชียร์ดังลั่น
“ยอดเยี่ยม!”
“เฉียวพีฟูเป็นวีรบุรุษแห่งโลกมนุษย์จริงๆ!”
เสียงเชียร์ทำลายความเงียบสงบ ไม่นานนักแขกน้ำชาคนอื่นก็เริ่มปรบมือ สร้างบรรยากาศคึกคัก
“สบายใจจริงๆ” แขกน้ำชาผู้มีจอนผมสีเทาเล็กน้อยกล่าว เขาคือเฉียวมู่นั่นเอง เขามองไปรอบๆ ปฏิกิริยาของแขกน้ำชาคนอื่น “หาง” ของเขาโบกไปมาอย่างมีความสุข
เมื่อก่อนตอนที่เขาถูกเผา เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะชื่นชมสีหน้าของผู้อื่น แต่ตอนนี้เขารู้สึกพอใจที่ได้มองดูพวกเขา
นักเล่านิทานกำลังเล่าถึงจุดสำคัญที่น่าตื่นเต้น เมื่อทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหลายคู่ติดๆ กัน และกลุ่มมือปราบในชุดดำก็เดินเข้ามาทีละคน