กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในลานลับแห่งหนึ่งทางตะวันตกของเมือง
“ฉือหยางแห่งสำนักเสวียนเทียน คารวะมหาจักรพรรดิเหยียน”
นักพรตเต๋าวัยกลางคนในชุดเต๋าแดงก้าวเข้ามา คางเชิดขึ้นเล็กน้อย จ้องมองฮ่องเต้หย่งเหอโดยตรง
ฮ่องเต้หย่งเหอยืนตัวตรง สีหน้าสงบนิ่ง
“สำนักเสวียนเทียนมาที่นี่มีธุระอันใดหรือ” เขาถาม
นักพรตฉือหยางแม้ที่จริงเป็นเพียงผู้รับใช้ชั้นต่ำ ในเทวสถานเสวียนเทียนมีป้าย “เซียนฉือหยาง” ตั้งไว้
“ข้ามาเร่งฝ่าบาทให้ออกเดินทาง” นักพรตฉือหยางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว ถึงเวลาออกจากเมืองเหอหยางมุ่งสู่เทือกเขาชิงหมิง ไม่ใช่หรือ”
ฮ่องเต้หย่งเหอเงียบไม่ตอบ
เขาตัดสินใจไว้แล้ว แต่ย่อมผัดผ่อนการคุกเข่าต่อเหล่าเซียนแห่งเทวสถานเสวียนเทียน