เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ขนของเสือขาวหรือ? เจ้าแน่ใจหรือ?”
เฉียวมู่มองหัวหน้าผู้คุมเฉินที่อยู่ข้างกายด้วยความสงสัย
เมื่อครู่เขาเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น รวมถึงตอนที่เขาเข้าไปในที่เกิดเหตุและเห็นเงาร่างของแมวใหญ่ตัวหนึ่งที่กำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
“ไม่แน่ใจ แต่ขนสีขาวนี้ต่างจากขนของอสูรแมวอนิจจังที่พวกเราได้มาจากเรือนจำก่อนหน้านี้มาก” หัวหน้าผู้คุมเฉินกล่าวด้วยสีหน้าวิตกกังวล นางได้คิดบางอย่างออกแล้ว
เซียนหมิงเยวี่ยที่ปรากฏตัวขึ้นที่ที่เกิดเหตุอย่างกะทันหันและมีพฤติกรรมน่าสงสัย รวมถึงขนสัตว์ที่พบที่พื้น... ดูราวกับคดีนี้อาจกำลังชี้ไปยังความเป็นไปได้อันตราย...
หากเซียนหมิงเยวี่ยเป็นคนธรรมดา สิ่งที่นักสืบเหล่านี้ควรทำคือไปสืบสวนทันที โดยนำขนยาวไปเปรียบเทียบกับสัตว์วิญญาณที่สำนักเสวียนเทียนเลี้ยงไว้ที่สำนักใหญ่ของพวกมัน
แต่ในสายตาของคนธรรมดา พวกเขาถูกมองว่าเป็นเซียนและผู้มีฐานะสูงส่ง...
“หัวหน้าหน่วยเฉียวมู่อาจคิดมากเกินไป” เฉียนเฉียนส่ายหัวไม่หยุด เหงื่อเย็นไหลซึม
“บางทีอสูรอนิจจังตัวนั้นอาจมีความสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ ดังนั้นมันจะโตจากตัวเล็กเป็นตัวใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้ ใช่หรือไม่?”
ทันใดนั้น เฉียวมู่ก็หันกลับมาและถาม