เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หอสุราเมามายเซียนเป็นภัตตาคารหรูหราทางทิศประจิมของเมืองเหอยาง แม้จำนวนแขกเหรื่อในแต่ละวันจะไม่ได้เนืองแน่นเป็นพิเศษ แต่ผู้คนที่เข้าออกล้วนไม่เป็นขุนนางก็เป็นวาณิชผู้มั่งคั่ง จึงนับว่ามีชื่อเสียงโด่งดังมิน้อยในเมืองเหอยาง
ในวันนี้ เสี่ยวเอ้อร์กำลังพักผ่อนอยู่ในโถงใหญ่ ทันใดนั้นก็เห็นบุรุษสองคนในชุดสามัญชน ทว่ามีท่าทางเป็นมือปราบ ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู
“นี่มิใช่มือปราบเฉียนหรอกหรือ? แถวนี้มีเรื่องอันใดเกิดขึ้นในรอบเจ็ดวันนี้หรือขอรับ?”
เสี่ยวเอ้อร์ก้าวไปข้างหน้าด้วยสีหน้างุนงงสงสัยอย่างเห็นได้ชัด
หอสุราเมามายเซียนมิใช่กิจการของวาณิชผู้ร่ำรวยธรรมดา ว่ากันว่าเบื้องหลังของเถ้าแก่มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับท่านเจ้าเมือง
ด้วยเหตุนี้ จึงยากยิ่งที่เหล่ามือปราบจะมาเยือนภัตตาคารแห่งนี้
เสี่ยวเอ้อร์จึงคิดไปเองว่าอาจมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นในละแวกนี้ และมือปราบเฉียนคงมาเพื่อสอบถามสถานการณ์
“จะสงสัยอันใดนักหนา... ข้ามาดื่มสุรากับหัวหน้าเฉียวต่างหาก” มือปราบเฉียนเอ่ยอย่างหมดความอดทน
“เชิญทั้งสองท่านตามข้าน้อยมาทางนี้ขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์ของหอสุราแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็รีบแย้มยิ้มแล้วนำทางเฉียวมู่กับอีกคนไปยังมุมหนึ่งของโถงใหญ่ทันที
เสี่ยวเอ้อร์หอสุราเยี่ยงนี้ย่อมมิกล้าทำการใดอันเป็นการล่วงเกินอยู่แล้ว