กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 123
จู่ ๆ ในใจของเฉินเฉียวก็ผุดความเป็นไปได้อย่างหนึ่งขึ้นมา
เป็นความเป็นไปได้ที่แทบไม่มีทางเป็นจริง ทั้งน้ำเน่าและเหลือเชื่อยิ่งกว่าละครที่เขาเคยแสดงเสียอีก!
แต่เขาก็รีบสูดหายใจเข้าลึก ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามบอกตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้!
บนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญผิดฝาผิดตัวแบบนั้นได้อย่างไรกัน!?
ตอนนั้นเขาติดต่อกับหลิงซวงมาตลอด จะจำคนผิดได้อย่างไร?
นี่มันเหลวไหลเกินไปแล้ว!
“พี่เฉียว ขอโทษนะครับ ห้องแต่งหน้าหลักชั้นบนไฟเสียวันนี้ พี่คงต้องรบกวนไปใช้ห้องรับรองใหญ่ทางซ้ายแทน เปลี่ยนห้องกะทันหันจริง ๆ ต้องขอโทษด้วยครับ!”
ผู้ช่วยของสตูดิโอวิ่งเข้ามา ก่อนจะโค้งตัวขอโทษ
เฉินเฉียวขมวดคิ้วทันที