กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 118
บทของอวี๋เหยาหยาวหล่นลงบนพื้น และเปิดค้างอยู่ตรงหน้าที่เธออ่านนานที่สุดในวันนี้พอดี
เพราะเธอกำลังล้างเครื่องสำอางอยู่ จึงไม่สะดวกจะก้มลงไปเก็บ
เว่ยหมิงจึงก้มตัวลงอย่างสุภาพเพื่อช่วยเก็บให้
“นี่ครับ”
แต่ทันทีที่มือซึ่งยื่นออกไปของเขากำลังจะส่งบทคืน เขากลับชะงักค้าง!
เว่ยหมิงเพียงก้มลงมองบทในมืออย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่กลับเห็นข้อความที่เขียนกำกับเอาไว้แน่นขนัดเต็มหน้ากระดาษ!
เขาอ้าปากกว้างด้วยความตกตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนจะเงยหน้ามองอวี๋เหยาหยาวที่กำลังล้างเครื่องสำอาง เผยให้เห็นใบหน้าขาวผ่องประณีตทีละน้อย
“พี่เว่ย?”
อวี๋เหยาหยาวอยากรับบทคืน แต่กลับพบว่ามือของเว่ยหมิงยังไม่ยอมปล่อย เขากำบทเอาไว้แน่น